Przejdź do głównej zawartości

Dobrzy ludzie - Marcus Sakey

Skąd miał wiedzieć jak silny jest jego ból? Czy nie mógł zawsze być gorszy? Takie już jest życie. Wydaje ci się, że wszystko rozumiesz, że wiesz, co jest dobre, a co złe, i nagle bum! - zdarza się coś takiego, co całkowicie redefiniuje system wartości.”

           Co byś zrobił, gdybyś znalazł dużą ilość pieniędzy? Ta kwota pozwoliłaby Ci wyjść z długów, spłacić dom i przez jakiś czas spokojnie żyć. Wziąłbyś te pieniądze bez żadnych wyrzutów sumienia? A może pozostawiłbyś je nawet nietknięte? Z takim właśnie dylematem zmagali się bohaterowie książki Marcus'a Sakey'a: „Dobrzy ludzie”. Przeżyłam emocjonalną przygodę, którą zafundował mi autor wyżej wspomnianej książki. Śledziłam losy bohaterów z zapartym tchem, tym samym oczekując jak najlepszego i najłagodniejszego zakończenia całej historii dla Anny i Toma Reed.

           Czy marzenia, które posiadasz, potrafią całkowicie ukryć rzeczywistość i jasność umysłu pod swoim ciemnym płaszczem? Anna i Tom Reed bardzo pragnęli mieć dziecko. Tonęli w masie długów, a kolejne próby in vitro kończyły się fiaskiem. Jednak nadszedł dzień, który zmienił wszystko. Los tak chciał, że człowiek, który wynajmował od nich mieszkanie, zmarł. Para znalazła jego ciało a wraz z nim, dużą ilość pieniędzy. Po wielu chwilach namysłu i moralnych przemyśleniach, postanowili zabrać tę kwotę, która pomogłaby im w finansowych kłopotach, jednocześnie przybliżając do spełnienia swojego marzenia – dziecka, o które się starali od dłuższego czasu. Po krótkotrwałym szczęściu i euforii z powodu posiadania dużej ilości pieniędzy, przyszła jednak pora na strach i poczucie winy z powodu tejże kradzieży.

           Współlokator państwa Reed, wcale nie był tylko niedostępnym mężczyzną w średnim wieku. Był przestępcą zamieszanym w „Skok na Gwiazdę” - akcję, podczas której zginęły dwie osoby. Jedną z nich był Bobby – młodszy brak Jacka Witkowskiego. Bobby, Jack, Marshall oraz Will – lokator pary – napadli na młodą gwiazdę, aby wejść w posiadanie większej sumy pieniędzy, a także narkotyków. Podczas tej akcji, Bobby zginął, a Jack Witkowski postanowił pomścić brata. Chce zabić Willa a także zdobyć pieniądze i narkotyki, które ten ukradł.

           Anna i Tom Reed, to na pierwszy rzut oka normalni ludzie, którzy tak jak inni posiadają prace, swoje szczęścia i smutki. Wydawali się być dobrymi obywatelami, jednak przerosło ich dążenie do spełnienia jedynego marzenia. Po kolejnej nieudanej próbie zajścia przez małżeństwo w ciąże, zostali poddani wyzwaniu które przegrali. Pan Marcus Sakey w świetny sposób przedstawił czytelnikom zmagania bohaterów, a także kolejne zmiany nastawienia do całej tej sprawy. Z każdą chwilą ich położenie było coraz gorsze, a ich decyzje były trudniejsze. Na każdym niemal kroku czekało na nich niebezpieczeństwo. Z jednej strony, mafia chciała odzyskać to, co do niej należało, z drugiej – przestępcy żądali od nich oddania pieniędzy. Do tego wszystkiego dochodził detektyw Halden, który podejrzewał od samego początku, iż para zrobiła coś niezgodnego z prawem. Musiał tylko dowieść, co to takiego.

              Marcus Sakey posługuje się bardzo przyjemnym dla oka stylem. Książka raczej nie ma momentów, które nudziłyby czytelnika. Wręcz przeciwnie, historia wciąga i chce się ją przeczytać jednym tchem. Powieść jest pisana z punktu widzenia kilku postaci – Anny, Toma, detektywa Haldena oraz Jacka Witkowskiego. Pozwala to lepiej zrozumieć położenie danej postaci, a także poznać jej odczucia i dylematy, przez które aktualnie przechodzi. „Dobrzy ludzie”, to książka, która trzyma w napięciu swojego czytelnika, również momentami zaskakując i szokując tym, do czego zdolni są przestępcy. 

           Bohaterowie zostali bardzo ciekawie przedstawieni. Przestępcy byli bezwzględni, a także przebiegli. Detektyw Halden dobrze wykonywał swoją pracę, jednocześnie zatracając się w swoim marzeniu o awansie. A sami Anna i Tom posiadali wiele dylematów moralnych. Nie wiedzieli jak mają postępować, a także bali się konsekwencji swojego karygodnego czynu. Jednak to małżeństwo było szczęśliwą parą, – przed całym zajściem – kochali się oraz wspierali w trudnych dla nich chwilach. Jedyne, co nie do końca mnie usatysfakcjonowało, to samo zakończenie. Szczerze powiedziawszy, to nie wiem, czego się spodziewałam. To jednak zostanie indywidualną kwestią każdego czytelnika tejże książki.

           „Dobrzy ludzie”, to moje pierwsze spotkanie z tym autorem. Czy ostatnie – to się jeszcze okaże. Wiem, że Marcus Sakey bardzo mnie do siebie przekonał tą lekturą, prowadząc przez zakątki własnych moralnych dylematów. Książkę polecam fanom – i nie tylko – gatunku. 


Za książkę dziękuję: 

Komentarze

  1. Będę musiała się za nią rozejrzeć. Do tej pory jakoś o niej nie słyszałam, ale po recenzji widzę, że warto:)
    Pozdrawiam!!

    OdpowiedzUsuń
  2. Ostatnio miałam ochotę na sięgnięcie po książkę w tym stylu. Mam nadzieję, że uda mi się ją odnaleźć w sklepie i że o niej nie zapomnę. :)

    Pozdrawiam.

    OdpowiedzUsuń
  3. JA również czuję się zachęcona. Ciekawa jestem jak zakończy się cała sprawa dla małżeństwa. Muszę poszukać.
    Pozdrawiam:)

    OdpowiedzUsuń

Publikowanie komentarza

Dziękuję za przeczytanie mojej recenzji. ;)
Zachęcam do dyskusji na temat powyższego tekstu! *.*

Zobacz również:

3 książki part III

Powracam do Was w niedziele z moim cyklem na temat trzech książek, które chciałabym przeczytać. Nie wiem jak Wam się on podoba, ale szczerze powiedziawszy, mnie w jakiś sposób pomaga. Przede wszystkim wiem teraz, na których książkach mi zależy bardziej, a na których mniej, systematyzuję i stopniuję swoje czytelnicze potrzeby. 3 KSIĄŻKI będą się pojawiać u mnie co tydzień w niedzielę, prawdopodobnie do końca sierpnia, ewentualnie września, kiedy kończą się moje studenckie wakacje. Ostatnio mało mnie u mnie i u Was na blogach, ale jest lato, wreszcie wychodzę z domu, w długich spodniach, chowając swoją schodzącą skórę. Mam jednak nadzieję, że choć trochę się opalę w te dwa - trzy miesiące i nie będę straszyć swoją bladością. ;) Odwiedzę Wasze blogi jak tylko się ogarnę, a planuję zrobić to jutro. Trzymajcie kciuki. Aktualnie czytam PS Kocham Cię, a raczej już kończę. I mam mieszane uczucia, chyba nieco więcej się spodziewałam po tej książce. A jakie są Wasze opinie na jej temat? 
Temat…

NIEWIARYGODNE (2019) | SERIAL NETFLIX

Zwykły, leniwy sobotni wieczór. Dziecko zasnęło, a rodzice siadają do kolacji. W planach miałam czytanie, ale postanowiliśmy do posiłku coś włączyć. Netflix. Padło na miniserial, który mieliśmy od jakiegoś czasu na liście. Na Niewiarygodne.

Pierwszy odcinek nas zmroził, i to dosłownie. Nie drgnęliśmy przez cały jego czas trwania, a po moich policzkach płynęły łzy. Tych emocji nie da się opisać. Już wiedziałam, że nici z czytania. Serial nas pochłonął i nie mogliśmy już skupić się na niczym innym. Dwa wieczory i osiem prawie godzinnych odcinków. Nieźle, bo nie mieliśmy maratonu serialowego od niemal roku. 

Niewiarygodne to historia dziewczyny, która została zgwałcona. To historia dziewczyny, która pod presją organów ścigania, odwołała swoje zeznania, tym samym tracąc swoją autentyczność, ale nie tylko. Straciła też swoje życie. Marie Adler, główna bohaterka, pomimo swojego młodego wieku ma na koncie wiele ciężkich przeżyć. Czy, paradoksalnie, to właśnie jej przeszłość zaowocowała tym,…

LEKARZ WOJENNY. CHIRURG NA LINII FRONTU | DAVID NOTT

Są takie książki, po których przeczytaniu czujesz wdzięczność, że mieszkasz w takim a nie innym kraju. Bo może Ci się nie podobać polityka panująca w Twoim państwie, ale jednak jesteś bezpieczny, bo jest w nim pokój. I też jest tak, że Twoje problemy stają się błahe i zastanawiasz się, co robiłeś w momencie, kiedy ktoś inny przeżywał wojenne katusze. Jest to oczywiście mylne myślenie, bo nigdy nie powinniśmy się wstydzić tego, że byliśmy szczęśliwi, albo smutni z jakiegoś powodu, kiedy ktoś inny cierpiał. My mamy prawo przeżywać własne emocje, jednak nie da się ukryć, że książka Davida Notta wzbudza właśnie w czytelniku poczucie wstydu.

Jeżeli miałabym określić jednym słowem książkę Lekarz wojenny. Chirurg na linii frontu, to wskazałabym bez wahania słowo smutna. Bo podczas lektury wielokrotnie czułam ogromny smutek i niemoc. Nie umiem sobie wyobrazić nawet tego, co przeżywał autor w najbardziej niebezpiecznych chwilach swojego życia. Tym bardziej nie umiem sobie wyobrazić tego, co cz…